Kalendarium życia i pracy Świętego

• 26 kwietnia 1860 r. - W Wilamowicach, w ubogiej rodzinie Franciszka Biby (z zawodu stolarza-cieśli i rolnika) i Anny z Fajkiszów, przyszedł na świat pierworodny syn;
• 29 kwietnia 1860 r. - W wilamowskim kościele parafialnym dziecku Franciszka i Anny nadano na Chrzcie Świętym imię Józef;
• Lata 1868-1872 - Przyszły kapłan uczęszcza do szkoły ludowej w Wilamowicach (trzy klasy) i Kętach (czwarta klasa), wyróżniając się zamiłowaniem do nauki;
• Lata 1872-1880 - Józef uczy się w gimnazjum w Wadowicach, odznaczając się pilnością i nieprzeciętnymi zdolnościami. Dnia 13 czerwca 1880 r zdaje z wyróżnieniem egzamin maturalny (pisemny i ustny) z języka polskiego, matematyki, łaciny, greki i języka niemieckiego;
• Lata 1880-1884 - Józef, po początkowej decyzji poświęcenia się studiom medycznym, postanawia iść za głosem powołania i wstępuje do krakowskiego Seminarium Duchownego. Jednocześnie rozpoczyna studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równolegle uczęszcza też na wykłady na Wydziale Filozoficznym. Obydwa fakultety kończy z wynikiem celującym.
• 6 lipca 1884 r. - Ks. kardynał Albin Dunajewski wyświęca Józefa Bibę na kapłana. Ks. Józef zmienia też wkrótce, acz bardzo niechętnie za namową ks. Lenkiewicza, swe rodowe nazwisko na Bilczewski;
• Rok 1985 - Ks. Józef Bilczewski pełni posługę kapłańską na posadzie wikariusza w Mogile k. Krakowa. Przygotowuje się jednocześnie do doktoratu w zakresie teologii dogmatycznej i zdaje w tym czasie trzy rygoroza (egzaminy doktorskie) na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego;
• Lata 1885-1986 - Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wiedeńskiego, dokąd został skierowany na studia przez władze diecezjalne (ks. kard. A. Dunajewski), ks. Józef Bilczewski uzyskuje dyplom doktora;
• Lata 1886-1888 - Ks. dr Józef Bilczewski studiuje archeologię starochrześcijańską na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (dwa lata), pod kierunkiem Jana Baptysty de Rossiego i Józefa Wilperta, a następnie wyjeżdża do Paryża, gdzie przez jeden semestr studiuje dogmatykę w Instytucie Katolickim;
• Lata 1888-1890 - Po powrocie do kraju Bilczewski pracuje jeden rok jako wikariusz i katecheta w Kętach, następnie jeden rok w tym samym charakterze w Krakowie przy kościele śś Piotra i Pawła oraz jako suplent katechety (zastępca etatowego nauczyciela) w Gimnazjum św. Anny;
• Rok 1890 - Ks. dr Józef Bilczewski, na bazie rozprawy pt. Archeologia chrześcijańska wobec historii Kościoła i dogmatu, przedstawionej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, uzyskał habilitację i prawo wykładania na wyższych uczelniach (veniam legendi);
• Rok 1890 - W "Przeglądzie Powszechnym" R. 7. t. 25, s. 346-361; t. 26, s. 59-74, 178-192, ukazała się praca J. Bilczewskiego pt. Położenie prawne chrześcijan w państwie rzymskim w trzech pierwszych wiekach;
• Rok 1891 - Józef Bilczewski został powołany na Katedrę Dogmatyki Szczegółowej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie w charakterze profesora nadzwyczajnego. O wykładach młodego profesora słuchacze wyrażali się z zachwytem i uwielbieniem;
• Rok 1892 - W "Kwartalniku Historycznym" 1892, z. 3 (s. 465-497) ukazała się praca J. Bilczewskiego: Maniusz Acyliusz Glabryo. Studium archeologiczne z pierwszych czasów chrześcijaństwa, natomiast w "Przeglądzie Powszechnym" ( R. 9. t. 35, s. 1-37) - artykuł: Dziewice Bogu poświęcone w pierwszych wiekach Kościoła;
• Rok 1893 - Ks. prof. Józef Bilczewski uzyskał tytuł profesora zwyczajnego;
• Rok 1893 - W "Przeglądzie Polskim" R. 27 (1893), z. 3, s. 587-600, został wydrukowany artykuł J. Bilczewskiego pt. Giovanni Battista de Rossi, natomiast w "Bibliotece Warszawskiej" (R. 53. t. 4, s. 496-509) ukazała się praca pt. Znaczenie badań katakumbowych dla historii sztuki i religii;
• Rok 1893 - Pod patronatem Józefa Bilczewskiego zaczęła ukazywać się we Lwowie "Gazeta Kościelna";
• Przełom roku 1894/1895 - J. Bilczewski odbył pierwszą podróż naukową do Rzymu;
• Rok 1894 - W "Przeglądzie Powszechnym" (R. 11, t. 41, s. 321-342), wydrukowano artykuł J. Bilczewskiego pt. Obecny rozkład protestantyzmu w Niemczech, a w tomie 42 tegoż czasopisma (s. 153-173; 363-378) - artykuł: Geneza i historia symbolu apostolskiego;
• Rok 1895 - Młody ks. profesor został członkiem korespondentem Papieskiej Akademii Archeologicznej w Rzymie;
• Rok 1895 - W "Przeglądzie Powszechnym" R. 12, t. 45, s. 226-243; 378-400, opublikowano artykuł J. Bilczewskiego pt. Nowe odkrycia w katakumbie św. Pryscylli. Rozszerzona wersja tej pracy, pod nieco zmienionym tytułem ( Katakumba św. Pryscylli i jej najważniejsze pomniki) została wydana w formie oddzielnej odbitki we Lwowie-Krakowie w tym samym roku. W tym też roku, w "Przeglądzie Powszechnym" (t. 48, s. 449-455) J. Bilczewski opublikował artykuł: Dorobek naukowy Rossiego;
• Rok 1896 - Zmarła matka Józefa Bilczewskiego - osoba, którą bardzo kochał i zawsze nosił w sercu. To ona pozwoliła mi doświadczyć łaski wiary katolickiej - wspominał przyszły Błogosławiony - i zasiew tej wiary "...rozwijała w duszy mojej tak, iż jej nigdy w życiu nie straciłem. /.../ Moja matka dobra - mówił - umarła przedwcześnie nie ze zbytku i rozkoszy, lecz z nadmiaru pracy i troski";
• Rok akadem. 1896/1897 - Ks. prof. J. Bilczewski pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Lwowskiego;
• Rok 1897 - W "Przeglądzie Powszechnym" (R. 14, t. 54, s. 325-343 i t. 55, s. 38-52) J. Bilczewski opublikował artykuł: O chlebie i winie do Eucharystii używanym. (Studium archeologiczno-historyczne);
• Rok 1897 - Ks. J. Bilczewski otrzymuje od władz kościelnych rokiet (rokietę) i mantolet - honorowe oznaki wyższego duchowieństwa (prałatów);
• Rok 1898 - Ukazuje się drukiem w Krakowie monografia Józefa Bilczewskiego pt. Eucharystia w świetle najdawniejszych pomników piśmiennych, ikonograficznych i epigraficznych, która ugruntowała autorytet autora w naukowym świecie europejskim w dziedzinie archeologii chrześcijańskiej;
• Rok 1898 - W Pradze, w tłumaczeniu na język czeski J. Tumpacha, została wydana rozprawa habilitacyjna J. Bilczewskiego pt. Archeologia chrześcijańska wobec historii Kościoła i dogmatu;
• Rok 1898 - Józef Bilczewski został członkiem Krajowej Rady Szkolnej we Lwowie, referentem oraz egzaminatorem kurii metropolitalnej lwowskiej;
• Rok 1899 - Wiedeńska Komisja Centralna powołała Józefa Bilczewskiego na konserwatora zabytków we Lwowie;
• Rok 1899 - Ukazuje się oddzielnym drukiem w Krakowie rozprawka J. Bilczewskiego pt. Małżeństwo w dawnych chrześcijańskich pomnikach. Studium dogmatyczno-historyczne, wcześniej publikowana w "Przeglądzie Powszechnym" R. 16, t. 62, s. 1-19;
• Rok 1900 - Ks. prof. J. Bilczewski został szambelanem papieskim i w tym samym roku także członkiem korespondentem Akademii Umiejętności w Krakowie;
• Rok 1900 - J. Bilczewski odbył druga naukową podróż do Rzymu, gdzie m.in. wziął udział w II Kongresie Archeologicznym (został wybrany członkiem prezydium I Sekcji, która zajmowała się katakumbami);
• Rok 1900 - We Lwowie ukazała się praca J. Bilczewskiego pt. Nowe akta do historii prześladowań i praktyk pokutnych;
• 11 października 1900 r. - Uroczysta inauguracja nowego roku akademickiego w Uniwersytecie Lwowskim, w czasie której, wybrany przez społeczność akademicką rektorem na rok akadem. 1900/1901 J. Bilczewski, wygłasza mowę inauguracyjną pt. O zadaniu nowoczesnej nauki (inny tytuł: Stosunek Kościoła do nauki i kultury). Tę funkcję przyszło pełnić przyszłemu Arcypasterzowi zaledwie przez kilka tygodni (złożył urząd rektora dnia 9 listopada);
• 30 października 1900 r. - Po śmierci abpa lwowskiego Seweryna Morawskiego, na wniosek namiestnika Galicji Leona Pinińskiego, cesarz Franciszek Józef I mianował 40-letniego ks. profesora arcybiskupem lwowskim obrządku łacińskiego. Dnia 12 listopada nowy arcybiskup złożył w Wiedniu przysięgę na ręce nuncjusza Talliani'ego, 18 listopada nominacja została ogłoszona urzędowo.
• 21 listopada 1900 r. - Uroczyste pożegnanie J. Bilczewskiego z Senatem Uniwersytetu Jana Kazimierza;
• 17 grudnia 1900 r. - Papież Leon XIII uroczyście ogłosił nominację J. Bilczewskiego na arcypasterza lwowskiego (prekonizacja);
• 20 stycznia 1901 r. - W katedrze we Lwowie miało miejsce przekazanie Józefowi Bilczewskiemu sakry biskupiej przez ks. kard. Jana Puzynę z Krakowa. Współkonsekratorami byli: arbp lwowski obrządku greckokatolickiego Andrzej Szeptycki i biskup przemyski Józef Sebastian Pelczar. Jako arcybiskup został Bilczewski także asystentem tronu papieskiego i hrabią rzymskim. Jego program, jako zwierzchnika Kościoła lwowskiego, zamykał się w zdaniu: Oddanie się całopalne na sprawę Kościoła Świętego. Przedstawiciele parafii wilamowskiej wręczyli Arcybiskupowi w dniu jego konsekracji piękny dar - olejny portret Jego Matki;
• 14 lutego 1901 r. - Arcybiskup uroczyście pożegnał się ze społecznością akademicką Uniwersytetu Lwowskiego;
• 13 października 1901 r. - Arcybiskup Bilczewski, witany uroczyście, złożył wizytę w rodzinnych Wilamowicach. Odwiedził kościół i miejscową szkołę. Założył fundusz w wysokości 2000 koron dla dzieci szkolnych i ubogich. Odsetki z tego funduszu miały być wypłacane 13 października każdego roku przez miejscowego proboszcza na ubrania dla ubogiej młodzieży szkolnej;
• 1902 r. - Arcybiskup udaje się z wiernymi z pielgrzymką do Rzymu na jubileusz 25-lecia pontyfikatu Leona XIII. Z każdej pielgrzymki, na którą nie wszyscy chętni mogli pojechać, J. Bilczewski składał wiernym obszerne sprawozdania;
• 1902 r. - Ma miejsce rozszerzenie na całą archidiecezję działalności istniejącego przy lwowskim kościele katedralnym Stowarzyszenia Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu i niesienia pomocy ubogim. Od lutego tegoż roku wprowadzono zwyczaj comiesięcznej publicznej adoracji Najświętszego Sakramentu;
• 20 stycznia 1903 r. - Ukazał się jeden z ważniejszych listów pasterskich arcybiskupa lwowskiego zatytułowany W sprawie społecznej, w którym metropolita nakreślił zarys ustroju korporacyjnego;
• Rok 1903 - Z inicjatywy J. Bilczewskiego powołano do życia Stowarzyszenie Szwaczek pod wezwaniem św. Józefa we Lwowie;
• Rok 1903 - Arcybiskup Bilczewski założył "Gazetę Niedzielną";
• Rok 1904 - Abp Józef Bilczewski został członkiem czynnym Akademii Umiejętności w Krakowie;
• Rok 1904 - Wierni Archidiecezji udali się ze swoim Arcypasterzem z pielgrzymką do Rzymu w związku z jubileuszem 50-lecia ogłoszenia dogmatu Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny;
• 22 maja 1905 r. - Abp Bilczewski poświęcił nowy gmach Biblioteki Uniwersytetu Lwowskiego;
• 28 maja 1905 r. - Arcybiskup koronuje złotymi koronami obraz Matki Bożej Pocieszenia w kościele O.O. Jezuitów we Lwowie;
• 28-29 września 1904 r. - Z inicjatywy metropolity lwowskiego został zwołany we Lwowie pierwszy na ziemiach polskich Kongres Mariański, poświęcony czci Najświętszej Marii Panny;
• Rok 1905 - Kolejna pielgrzymka Arcybiskupa z wiernymi do Rzymu - tym razem pielgrzymka młodzieży "na zdobycie serca Piusa X i błogosławieństwa jego";
• Rok 1905 - Na prywatnej audiencji u papieża Piusa X abp J. Bilczewski prosił o interwencję, aby episkopat niemiecki (biskupi koloński i paderbornski), więcej uwagi poświęcali opiece duszpasterskiej nad robotnikami polskimi w Niemczech. W tym samym roku wyjechał Arcybiskup z misją do robotników polskich w Budapeszcie. W 1907 r. skierował do władz węgierskich prośbę, aby pozwoliły na osiedlenie się w stolicy Węgier księdza i wyznaczyły mu pobory;
• Rok 1907 - Arcybiskup udał się z wizytą duszpasterską do robotników z Małopolski w Danii;
• 14 marca 1907 r. - W Sejmie galicyjskim Arcybiskup wygłosił Mowę w sprawie nauczania religijnego i podniesienia płac nauczycielskich;
• 24-26 października 1908 r. - W związku z setną rocznicą wykupienia Wilamowic z poddaństwa, abp Bilczewski złożył kolejną wizytę w swym rodzinnym mieście. Odwiedził, tak jak poprzednio, także szkołę ludową.
• Rok 1908 - Arcybiskup Bilczewski sprowadza do Wilamowic Siostry Służebniczki NMP dla opieki nad dziećmi w założonej przez siebie ochronce;
• Rok 1908 - Pielgrzymka wiernych do Rzymu z okazji 50-lecia kapłaństwa Piusa X;
• Rok 1908 - Nakładem Księgarni Karola Miarki w Mikołowie-Warszawie ukazał się Tom I Listów pasterskich i mów okolicznościowych Józefa Bilczewskiego, zawierający 19 listów pasterskich i odezw oraz 9 mów okolicznościowych, a wśród nich m.in. list O Najświętszym Sakramencie, napisany w 1902 r., O czci Najświetszej Maryi Panny (1903 r.), napisany na jubileusz 50-lecia ogłoszenia dogmatu Niepokalanego Poczęcia i list skierowany do młodzieży: Młodości ! Ty nad poziomy wylatuj ! (1905 r.);
• 6 lutego 1909 r. - Abp Bilczewski zatwierdził Statut Towarzystwa św. Stanisława Kostki Opieki nad Terminatorami we Lwowie;
• 24 marca 1909 r. - Breve rzymskiej Kongregacji Obrzędów, w którym - na prośbę J. Bilczewskiego - podniesiono Święto Błogosławionego Jakuba (Strepy) do rzędu świąt I klasy z oktawą dla całej archidiecezji;
• 16 czerwca 1909 r. - Początek 11-dniowych uroczystości jubileuszowych w Archidiecezji Lwowskiej w 500-lecie śmierci Błogosławionego Jakuba Strepy;
• Rok 1909 - Arcybiskup stara się u papieża o zgodę na obchody święta Matki Bożej - Królowej Korony Polskiej;
• 7 lipca 1910 r. - Papież Pius X, dzięki staraniom Józefa Bilczewskiego, wydał dekret, w którym potwierdzał kult Matki Bożej jako Królowej Korony Polskiej i ustanawiał liturgiczne święto Królowej Korony Polskiej dla diecezji lwowskiej i przemyskiej (obchodzono je w pierwszą niedzielę maja jako święto dziękczynienia za opiekę Matki Bożej nad Polską, a od 1914 roku - w dniu 2 maja);
• Rok 1910 - W Pradze, w przekładzie na język czeski J. Tumpacha, ukazuje się praca J. Bilczewskiego pt. Eucharystia w świetle najdawniejszych pomników piśmiennych, ikonograficznych, epigraficznych;
• Rok 1910 - Rada Gminy Wilamowice podjęła decyzję o budowie nowych pomieszczeń szkolnych. Abp J. Bilczewski wystarał się u odpowiednich władz o dotację na ten cel, jednak sam wycofał się z wcześniejszych deklaracji osobistej pomocy finansowej dla budowanej szkoły w związku ze sporami dotyczącymi charakteru szkoły. 7 października 1938 r. szkole publicznej w Wilamowicach nadano imię nieżyjącego już wielkiego Rodaka, które utraciła w latach 1945-1989. Od 1991 r. ponownie szkoła podstawowa w Wilamowicach, a później i gimnazjum noszą imię Józefa Bilczewskiego.
• 21 kwietnia 1910 r. - Do Rzymu przybyły delegacje Polaków ze wszystkich zaborów, aby przyjąć papieski dar, jakim były nowe papieskie korony dla Matki Bożej z Jasnogórskiego Obrazu (stare diademy, ufundowane w 1717 r. przez papieża Klemensa XI zostały świętokradczo skradzione). Delegacji przewodniczył arcybiskup lwowski;
• 22 kwietnia 1910 r. - Metropolita lwowski został przyjęty na osobistej audiencji przez Ojca Świętego Piusa X. Na prośbę J. Bilczewskiego papież ustanowił Maryję Królową Korony Polskiej patronką archidiecezji lwowskiej, a katedrę podniósł do godności bazyliki;
• 1910 r. - Arcybiskup wyjednał u Ojca Świętego zgodę, aby drugim Patronem Archidiecezji Lwowskiej (obok Królowej Korony Polskiej), był Błogosławiony Jakub Strepa;
• 22 maja 1910 r. - Na polecenie zwierzchnika we wszystkich kościołach archidiecezji lwowskiej przez pół godziny biły dzwony na znak solidarności z wiernymi na Jasnej Górze, uczestniczącymi w uroczystej koronacji Cudownego Obrazu papieskimi diademami. Sam Józef Bilczewski nie mógł brać udziału w uroczystości, ponieważ władze carskie odmówiły mu wizy (Częstochowa należała do zaboru rosyjskiego). Związane to było prawdopodobnie z faktem, iż arcybiskup sprzeciwił się wcześniej, aby nowe korony dla Jasnogórskiego Obrazu były ufundowane przez cara;
• 30 października 1910 r. - Arcybiskup zarządził obchody w archidiecezji dnia pokuty i przebłagania za świętokradczy czyn, jakim była kradzież koron z Obrazu Jasnogórskiego;
• 29 stycznia 1911 r. - Przy ul. Gródeckiej we Lwowie miało miejsce uroczyste otwarcie Domu Katolickiego (głównie dla robotników), wybudowanego z inicjatywy i przy osobistym wsparciu materialnym Arcybiskupa;
• Rok 1911 - Pod patronatem abpa Bilczewskiego zaczęto wydawać we Lwowie "Miesięcznik Katechetyczny i Wychowawczy";
• Rok 1911 - Arcybiskup poświęcił wybudowany głównie jego staraniem Kościół św. Elżbiety we Lwowie;
• Rok 1911 - Abp Bilczewski wziął udział w Kongresie Mariańskim w Przemyślu;
• Rok 1912 - Uniwersytet Lwowski nadał Józefowi Bilczewskiemu tytuł honorowego doktora filozofii;
• 15 sierpnia 1912 r. - Arcybiskup koronował złotymi koronami obraz Najświętszej Marii Panny w kościele parafialnym w Kochawinie;
• 12 września 1912 r. - J. Bilczewski wziął udział w Kongresie Eucharystycznym w Wiedniu, gdzie wygłosił w języku niemieckim referat: Obrazy eucharystyczne w katakumbach rzymskich;
• Rok 1912 - Arcybiskup Bilczewski inspiruje powstanie Związku Katolicko-Społecznego, którego Sekretariat - organ wykonawczy - mieścił się we Lwowie;
• Rok 1915 - W odezwie do kapłanów; Miłość mocna jak śmierć, Arcybiskup nawoływał do wytrwałości w pracy mimo cierpień i wojny, natomiast w Liście pasterskim: Sumienie, prosił wiernych, aby w czasie wojny i "niedomagania sumień" nie ulegać złu;
• Rok 1916 - W trudnych latach wojny, częstego bezprawia i wielkich ofiar napisał Arcybiskup List polowy od bojowników naszych żyjących i umarłych, w którym zawarł słowa ukojenia i pocieszenia dla wiernych;
• Koniec 1916 r. i początek 1917 r. - Arcybiskup zwiedzał baraki w Reisenbergu i Mittersdorfie w Dolnej Austrii, w których przetrzymywani byli przez Austriaków wysiedleńcy z Galicji;
• Rok 1917 - W Liście pasterskim: Męstwo chrześcijańskie nawoływał J. Bilczewski do obrony imienia Bożego i do wierności Bogu w czasach trudnych moralnie;
• 14-22 marca 1917 r. - Abp Józef Bilczewski przebywa po raz pierwszy na Jasnej Górze w celach pielgrzymkowo-rekolekcyjnych. Za wielką łaskę poczytuje sobie możliwość codziennego odprawiania Mszy św. przed Cudownym Obrazem. W tym też czasie czyni starania, aby usunięto z placu przed Jasna Górą pomnik cara Aleksandra II, co dokonało się w pół roku później;
• 13-15 lipca 1917 r. - Arcybiskup odwiedził obóz w Choceniu w Czechach dla wysiedleńców z Małopolski i Galicji, by "...zobaczyć na miejscu piekło, w które wtrącili Austriacy nasz lud, zaradzić wedle możności jego niedoli". Wbrew woli Austriaków, Bilczewski odwiedził także baraki Rusinów.
• 27 stycznia 1918 r. - Episkopat małopolski wystosował memoriał do cesarza austriackiego w sprawie nadużyć protestanckich oddziałów armii niemieckiej i niektórych jednostek austriackich i tureckich (bezczeszczenie i plądrowanie świątyń katolickich, rozbijanie tabernakulum, urządzanie w kościołach szpitali, kasyn itp.);
• 30 kwietnia 1918 r. - Podobny do powyższego w treści list skierował abp Bilczewski do Naczelnej Komendy Armii austriackiej;
• 22 lutego 1919 r. - Arcybiskup poświęcił sztandar młodzieży lwowskiej (Orląt lwowskich);
• 1 sierpnia 1920 r. - Miało miejsce poświęcenie przez abpa sztandaru Małopolskiej Armii Ochotniczej, wyruszającej na wojnę z bolszewikami;
• 26 sierpnia 1919 r. - J. Bilczewski, przebywając na pierwszym zjeździe biskupów polskich w Gnieźnie, wygłosił kazanie u grobu św. Wojciecha;
• 14 stycznia 1920 r. - Na prośbę Arcybiskupa papież Reskryptem Kongregacji Rytów decyduje, aby w Litanii Loretańskiej - najpierw w diecezjach lwowskiej i przemyskiej - znalazło się wezwanie: Królowo Polski (względnie: Królowo Korony Polskiej) - módl się za nami. Dla całej Polski Święto Maryi Królowej Polski zostało zatwierdzone przez papieża w 1923 roku na 3 maja;
• Rok 1920 - Pod patronatem metropolity ukazuje się "Przegląd Teologiczny";
• Maj 1921 r. - Kolejna wizyta abpa Bilczewskiego na Jasnej Górze. Paulini jasnogórscy wyróżnili metropolitę lwowskiego tytułem konfratra;
• 2 lipca 1921 r. - Z inicjatywy abpa Bilczewskiego w kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej poświęcono sztandar ufundowany przez mieszkańców Lwowa dla powstańców śląskich;
• Rok 1922 - Wyjazd Arcybiskupa do Rzymu i uczestnictwo w Kongresie Eucharystycznym;
• Rok 1922 - Metropolita lwowski - jako jedyny arcybiskup - przewodniczy Konferencji Episkopatu Polski, w której uczestniczyło 23 biskupów odrodzonego państwa;
• Rok 1922 - Nakładem Towarzystwa "Biblioteki Religijnej" we Lwowie został wydany Tom II Listów pasterskich, odezw, kazań i mów okolicznościowych J. Bilczewskiego, powstałych w ciężkim okresie wojen i noszących znamiona chwil trudnych, niespokojnych, bolesnych, ale i pełnych ufności i dziękczynienia Bogu. Tom III Listów... to samo Towarzystwo wydało w 1924 r.
• 18 stycznia 1923 r. - Ciężka choroba (anaemia pernitiosa - niedokrwistość złośliwa), następstwo - jak można przypuszczać - wytężonej pracy i prawie ascetycznego trybu życia, poświęconego bez reszty służbie Bogu i bliźniemu, przykuła Arcybiskupa do łoża, z którego już do śmierci się nie podniósł;
• 20 marca 1923 r. - Po życiu świątobliwym i prawie ascetycznym, odszedł z tego świata metropolita lwowski, Arcybiskup Józef Bilczewski w powszechnej opinii świętości;
• 23 marca 1923 r. - Żegnany przez duchowieństwo polskie i ukraińskie oraz tłumy wiernych (kondukt na cmentarz liczył około 3 km długości), spoczął Arcybiskup, w myśl życzenia, na Cmentarzu Janowskim wśród ubogich, choć nie w drewnianej - jak chciał - trumnie, ale metalowej i też prostej.

Opr. Sylwester Fertacz