W czasie, kiedy rozpoczynano budowę wieży, w parafii rozpoczęto również modlitwy o beatyfikację sługi Bożego ks. abpa Bilczewskiego. Ks. Boguta zaczął odprawiać w tej intencji nowennę do św. Józefa.

Imponującą 72-metrową wieżę budowali sami parafianie pod kierunkiem jednego majstra - opowiada ks. prałat Michał Boguta. - Codziennie przychodzili inni mężczyźni i młodzieńcy do budowy. Prowadzone na dużych wysokościach prace były bardzo niebezpieczne.

W modlitwie polecałem słudze Bożemu sprawę budowy wieży, prosiłem go również, żeby pilnował bezpieczeństwa pracujących przy jej wznoszeniu osób. I faktycznie, pomimo różnych zdarzeń prace budowlane zakończyły się pomyślnie.

Jedno z wydarzeń, które zdarzyło się już po zakończeniu budowy mogło zakończyć się wielką tragedią. To, że tak się nie stało wilamowianie zgodnie uznali za dowód łaski wyproszonej u Boga za wstawiennictwem sługi Bożego.

W niedzielę podziękowałem Panu Bogu przez wstawiennictwo Sługi Bożego Arcybiskupa Bilczewskiego za wybudowanie wieży i za szczęśliwy przebieg tej budowy. Przy wieży pozostało jednak jeszcze jedno, wysokie na 15 metrów rusztowanie, które należało rozebrać - opowiada ks. prałat Boguta. - Zabraliśmy się za to w środę. Było nas sześciu mężczyzn a wśród nich także ja. W pewnej chwili przez nieuwagę jeden z mężczyzn niewłaściwie odbił zabezpieczenie i całe rusztowanie - razem ze stojącymi na różnych wysokościach robotnikami - runęło na ziemię. Stałem wtedy na dole. Widząc spadające rusztowanie zacząłem uciekać. Ale nie zdążyłem. Rusztowanie zwaliło się także i na mnie.

Słowa proboszcza potwierdza 81-letni Antoni Wilczek: - Kiedy rusztowanie runęło, ja stałem z boku. Udało mi się uciec. Uskoczyłem i widziałem jak rusztowanie leci w dół razem z ludźmi i przygniata proboszcza.