Powiat bielski jest jednym z najprężniej rozwijających się powiatów w Polsce. W jego skład wchodzi dziesięć gmin, które z szacunkiem wobec siebie współpracują dla wspólnego dobra. Od ośmiu lat funkcję starosty bielskiego pełni Andrzej Płonka, człowiek zafascynowany postacią św. Józefa Bilczewskiego.

Pan Andrzej mieszka w Porąbce, miejscowości położonej malowniczo u podnóża Beskidu Małego w dolinie rzeki Soły, kilkanaście kilometrów od Wilamowic, miejsca urodzenia Świętego Arcybiskupa. Kiedy w 2000 roku, na przełomie tysiącleci, w Diecezji Bielsko-Żywieckiej aczęły powstawać parafialne kluby sportowe, ich patronem stał się św. Józef Bilczewski.

- Wówczas to poważnie zainteresowałem się tą postacią, a przyznając szczerze - zafascynowałem się nią bezgranicznie. Także w mojej rodzinnej Porąbce powstał Parafialny Klub Sportowy, który nazwaliśmy "Millenium". Z czasem zostałem jego prezesem i od tego czasu wielki patron towarzyszy mi we wszystkich działaniach na niwie sportowej i społecznej. Moją pracę, służbę społeczną, a także moje życie osobiste i rodzinne, wszystkie moje intencje polecam jego orędownictwu. Św. Józef Bilczewski stał się moim osobistym patronem i do niego zanoszę wszelkie intencje i prośby. Niejednokrotnie już dostrzegłem i doświadczyłem pomocnej "ręki Arcybiskupa". Proszę mi wierzyć, że dobrze jest żyć, pracować, podejmować trudne decyzje ze świadomością, że jestem w zasięgu jego wstawiennictwa, pod jego troskliwą opieką - wyznaje Andrzej Płonka

- Łaską dla mnie jest fakt, że mogę już drugą kadencję piastować urząd starosty, przez co działam i pracuję na rzecz wszystkich mieszkańców powiatu bielskiego. Wszystkich, a więc i tych najuboższych, którym dzisiaj żyje się najtrudniej. Wzorem w tym względzie jest dla mnie św. arcybiskup Bilczewski, który stał się wręcz patronem ubogich i zagubionych. Łaską jest także to, że na drodze mojej pracy, również tej społecznej, trafiam na ludzi, w tym na duchownych, podobnie myślących, z którymi możemy więcej zdziałać dla mieszkańców naszej małej ojczyzny. Łączy nas jedno - naszym przewodnikiem, patronem, wręcz wzorem jest postać Świętego z Wilamowic - podkreśla pan starosta i przyznaje, że czerpie z nauk Świętego zwanego "Apostołem zgody".

- Nie tylko czerpię, ale wręcz uczę się od świętego Bilczewskiego "apostolstwa zgody". Sprawując urząd starosty wspomniane "apostolstwo zgody" - czy wręcz "apostolstwo miłości" - jest rzeczą nie tylko mi daną, ale i zadaną. Przecież dla dobra wspólnego, dla rozwoju naszego powiatu - musimy działać wspólnie i to niezależnie od orientacji politycznej, wyznawanych światopoglądów, statusu społecznego czy majątkowego. A można to czynić skutecznie i owocnie, o czym świadczy całe życie i dokonania wielkiego Świętego z małych Wilamowic. Zależy mi, aby jego osobę, świadectwo jego życia i jego świętości szerzej rozpropagowaći. Ten człowiek, za życia otoczony aureolą świętości, nazywany "kapłanem ubogich", o gorliwej wierze, tolerancji dla innych wyznań i głębokim patriotyzmie, do dzisiaj budzi szacunek i może być wzorem do naśladowania dla nas wszystkich - tym bardziej, że jest to jedyny święty z naszej pięknej ziemi, która obejmuje gospodarne gminy budujące powiat bielski.

gk
źródło: Cuda i Łaski Boże

- Wiosną 2009 roku poddałam się profilaktycznemu badaniu tarczycy. Chciałam sprawdzić, czy wszystko jest w porządku, bo u mojej mamy wykryto nowotwór złośliwy tarczycy - opowiada Wiesława Lempart z Wadowic.

- Okazało się, że ja także mam w tarczycy dwa guzy. Jeden po lekarstwach trochę się zmniejszył, drugi nie. Lekarze skierowali mnie na biopsję, ale jej wynik nie był jednoznaczny. Musiałam wykonać w Krakowie kolejne badania i choć wynik nie był dobry, nikt nie powiedział mi, że mam nowotwór. Kiedy jednak lekarz zobaczył wynik, od razu skierował mnie na operację.

Zanim jednak zdecydowałam się na nią, pojechałam za radą kolegi do Wilamowic, aby modlić się o wstawiennictwo u Boga za przyczyną św. Józefa Bilczewskiego. Uczestniczyłam tam we Mszy św., modliłam się, a do mojej szyi ksiądz przyłożył rękawiczkę Świętego. Przeszły mnie dreszcze, płakałam i jakoś wewnętrznie czułam, że wszystko będzie dobrze. Poleciłam się opiece Świętego Arcybiskupa. I od tej pory jakby wszystko zaczęło toczyć się po mojej myśli, tak jakoś spokojniej...

  We wrześniu 2009 roku zdecydowałam się na operację, w czasie której wycięto mi całą tarczycę. Wycinek poszedł do badania i znowu nie był jednoznaczny. Okazało się, że w tarczycy była jakaś miazga, jakby ten guz rozkładał się... Kiedy po operacji zgłosiłam się do lekarza, ten powiedział, że bardzo się o mnie bał.

  Od zabiegu minęło już kilka miesięcy, a ja wciąż czuję się dobrze. Właśnie dziś - kiedy o tym opowiadam - robiłam badania i wyszły pozytywnie. Wcześniej bałam się, że nie będę mówić, bo jeden z guzów był przyklejony do strun głosowych, a ja mówię i daję świadectwo otrzymanej łaski. Wierzę, że w tym trudnym doświadczeniu przyszedł mi z pomocą święty arcybiskup Józef Bilczewski.

Not. mp

źródło: Cuda i Łaski Boże

Matko Najświętsza Królowo Polski, Matko nieustannie doświadczanego narodu, Stajemy w godzinie Apelu Jasnogórskiego przed Twym smutnym obliczem. Łączą się w tej modlitwie wszyscy, którzy pokładają w Tobie ufność i nadzieję, ci którzy cię bardzo kochają, jak i obojętni, ludzie chorzy, ci którzy dźwigają krzyż cierpienia, nieraz czekają na pomoc Cyrenajczyka czy św. Weroniki. Tak wielu ich naśladuje nie raz przez wiele lat a nawet przez całe życie pomagają. Prosimy dla nich o szczególną Twoją opiekę, bo Ty najlepiej znasz i wiesz co znaczy cierpienie. Łączą się w modlitwie ludzie biedni, nie raz pozbawieni chleba czy opieki lekarskiej, rodzice których nie stać na lekarstwa dla dzieci, rodziny i małżeństwa, te szczęśliwe i te poranione nie raz grzechem współmałżonka, czy dzieci. Ci którzy pokładają całą nadzieję w Bogu i słuchają Twoich słów zachęty „czyńcie to co wam powie mój Syn” i ci którzy nikogo nie słuchają, bo zagłuszyli swoje sumienie. Staje przed Tobą młodzież ta wrażliwa na prawdę i ta która została oszukana i jest zagubiona.